Nieuws;September-Oktober 2011

 

Inmiddels is Stichting BEDENK (Bied Een Dier Een Nieuwe Kans) een feit.

We staan ingeschreven bij de kamer van koophandel, zijn bezig met de ANBI status (belasting) en hebben een bankrekeningnummer!

Nu nog een site en dan de bekendheid. Medio 2012 hopen we ook nieuwe hokken te hebben en echt opvang te kunnen bieden.

Inmiddels liegen de cijfers er niet om.

Van de 51 konijnen die we in de opvang hadden toen de zomervakantie begon zijn er nog maar 17 over, de rest is geplaatst of gereserveerd en 4 zijn er overleden/ingeslapen. Van deze 17 houden we er 4 op de kinderboerderij ter educatie.

Inmiddels is er een niet gepland nest konijntjes geboren, waarvan er ook al 2 gereserveerd zijn.

Ratten zaten er voor de vakantie ook, maar liefst 8 vrouwtjes en 4 mannen (tellen we de opvangratten die de kinderboerderij zelf houdt of die ik houd niet mee;15 stuks) en daarvan is er 1 overleden en de rest geplaats op 1 vrouwtje na.

Ondertussen zijn er al weer 3 konijnen bijgekomen en staan er 7 op de wachtlijst, hebben we aanvragen voor 2 dateratten en zijn er al 5 vrouwtjesratten bij en 2 mannen, dus we komen nooit zonder dieren!

 

Elke maand staat er een afspraak bij de dierenarts om minimaal 4 mannelijke konijnen te castreren, maar tegen de tijd dat ze veilig zijn (na 3 weken), zijn deze meestal ook gereserveerd!

Nu nog mooiere hokken en wij zijn best tevreden met het resultaat.

Wat is het toch fijn dat er mensen zijn die deze beestjes een nieuwe kans gunnen! Dat zorgt er toch voor dat wij als opvang nog vertrouwen in de mens houden, zelfs als we dieren krijgen omdat ‘de tuin werd opgeruimd’als reden voor afstand doen.

.

Dan wat rattery nieuws.

 

Ik loop enorm achter op de planning met nesten, sorry daarvoor als je wachtte op dat ene nest.

Ik wil echter niet meer dan 2 nesten tegelijk hebben liggen, anders heb ik niet genoeg tijd voor ze. Met een full-time baan en een stichting die ook vrije tijd kost ernaast, moet de rattery iets achterblijven.

Soms loopt het niet zoals ik zou willen, de ratten hebben even geen zin of ze worden niet drachtig omdat er iets heerst dat ik nog niet gemerkt heb, of er gebeurt een ongeluk zoals laatst, waarbij een mannetje in een onbewaakt moment bij de buren in het hok kruipt en het vrouwtje dat drachtig is aanvalt nog voor ik kan ingrijpen. Door dit soort ellende gaat er meer aandacht naar de ziekenboeg dan naar het nest en blijft een nest dat onderweg was dus uit (vrouwtje reabsorbeert de jongen en haar lichaam vecht voor herstel)

 

Een paar oudjes moesten afscheid nemen, voor hen was leven geen genieten meer. Dat went wel, maar je voelt het ook best nog, zeker als dieren zich nog zo kranig gedragen, maar je in je hart weet dat het echt niet langer kan.

 

Dan is het echt genieten als er een nestje geboren wordt (schrikken, 1 dag te vroeg zelfs) en er 16 rittens gezond en wel liggen te piepen na krap 1 uur en mama rat je komt likken alsof ze wil zeggen “goed gelukt he, heb je het gezien?”

Dit ratje is zo’n makkelijke moeder, ze laat me echt alles doen met haar kinderen terwijl ze er gewoon naast zit te ploppen en knarsen van genot. Gewoon trots op haar prestatie en blij dat jij dat ook bent, zo voelt dat.

Ik heb het ook anders gezien, vele jaren geleden had ik een rat die Blad heette, zij was lief tot er jongen waren, toen hing ze blazend als en kat in de tralies en als ik haar aan de andere kant van de kamer zette om even foto’s van haar kids te maken, dan rende zo over kasten en alles heen om binnen een paar seconden bovenop mij te springen, al blazend, en me te bijten. Niet zo heel gezellig!

 

De meeste vrouwtjes zijn de eerste week wat onzeker en willen niet dat je aan hun kinderen komt, maar echt vervelend doen de meeste niet, toch is een vrouwtje als Qweetniethoezeheet ook een uitzondering. Wel een uitzondering die vaker mag van mij ;-)

Haar nest vind je op haar eigen bladzijde; Qweetniethoezeheet